Πραγματικά μου είναι πολύ δύσκολο αυτή τη στιγμή να αποτυπώσω με λόγια αυτό που αισθάνομαι. Είναι πολύ μικρή κάθε λέξη για να αποδώσει το μεγαλείο της ψυχής των δυο αυτών παιδιών που έφυγαν τόσο νωρίς, αλλά πρόλαβαν να προσφέρουν τόσα πολλά. Των δυο λαμπρών Συναγωνιστών μου, που αν και το νήμα της ζωής τους κόπηκε βάναυσα, ωστόσο ήταν γεμάτοι όνειρα και ελπίδες. Πάνω από όλα, όμως, ήταν δυο ακόμη Αδέρφια μου. Δυο γενναία Ελληνόπουλα, που οραματίζονταν μια Πατρίδα Ελεύθερη και είχαν αφιερώσει όλη τους την θέληση και την ψυχή για να απελευθερώσουν μαζί με όλους εμάς αυτό τον πολυβασανισμένο τόπο. Για να δώσουν πίσω τα όνειρα που μας έχουν υφαρπάξει, την κλεμμένη μας ζωή, το δικαίωμα μας να υπάρχουμε. Continue reading
