Η σύγχρονη πραγματικότητα μοιάζει σκιερή. Ο Ήλιος δεν έχει ανατείλει, ενώ το ανακουφιστικό φως της Σελήνης απουσιάζει από τον ουρανό, μεταμορφώνοντας την ατμόσφαιρα σε αποπνικτικό βασανιστήριο νου και σώματος. Ένας ατελείωτος πόνος. Βαθιά μέσα στο έμψυχο σώμα μας. Ένας πόνος χωρίς σταματημό, λεηλατεί τα ενδότερα μας αισθήματα! Ανελέητος, καθώς είναι μας ωθεί στο μονοπάτι της απύθμενης Οργής. Και καθώς διαβαίνουμε το μονοπάτι αυτό, όλο και πιο δυνατά ακούμε να μας ψιθυρίζει καταφατικά η ίδια, πως- Αλήθεια σε εμάς γεννήθηκε αυτή η τόσο παρεξηγημένη οντότητα. Κι ενώ, εδώ και αιώνες οι νοήμονες αρκούνταν σε μια σιωπηλή Οργή κάποιοι πλέον άνοιξαν το στόμα τους. Όχι, δεν μιλούν απλώς, αλλά βροντοφωνάζουν. Αυτές οι οργισμένες ψυχές δεν κρατούν την ακονισμένη σπάθη της Οργής αναίτια… Υπάρχει λόγος! Πάντοτε υπήρχε, όμως κανείς δεν τολμούσε να μας πιστέψει. Continue reading
