Ο ακριβής ορισμός της Ελληνικότητος και μία αυθεντική ιστορία του Ελληνικού Έθνους έχω την γνώμη ότι δεν έχει γραφεί ακόμη. Εάν μπορούσε κανείς να συνδυάσει τον Παπαρηγόπουλο, τον Σάθα και τον Ζαμπέλιο με την Λαογραφία του Νικολάου Πολίτη ίσως να προέκυπτε μια ιστορία-εγχειρίδιο του νέου Ελληνισμού. Διότι τελικά τι είναι Ιστορία; Η κατά Θουκυδίδη «Ξυγγραφή» των γεγονότων με δημοσιογραφικό, αλλά και κριτικό τρόπο; Ή μήπως η διήγηση του Ηροδότου και πολύ περισσότερο του Ομήρου, διηγήσεις στις οποίες είναι παρόν και το μυθικό και το μεταφυσικό στοιχείο; Επιπλέον, διήγηση της Ιστορίας ποιών; Των Ελλήνων στο Αίμα και την καταγωγή; Ή γενικά των πολιτών του ευρύτερου Ελλαδικού χώρου στην διάρκεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και στην συνέχεια στα χίλια χρόνια της Αυτοκρατορίας της Πόλεως των Κωνσταντίνων, Αυτοκρατορία η οποία κατέληξε αυθεντικά Ελληνική, αλλά που μέσα σε αυτά τα χίλια χρόνια ήταν ταυτόχρονα εκτός από Ελληνική και μία πολυεθνική συμπολιτεία. Continue reading →