Όταν η ουκρανική κρίση βρισκόταν στην αρχή της, οι ηγέτες της ευρωπαϊκής ένωσης ήταν διστακτικοί στο να ακολουθήσουν άνευ όρων τις προσταγές της αμερικανικής πολιτικής. Μόνο ο Βενιζέλος ήταν τόσο τολμηρός ώστε να πράξει άνευ όρων και άνευ ανταλλαγμάτων αυτό ακριβώς που ήθελαν οι αμερικανοί. Έτσι ήταν ο πρώτος που πήγε στην φλεγόμενη Ουκρανία προκειμένου να σφίξει το χέρι του αρχηγού των συνωμοτών, νομιμοποιώντας μία κυβέρνηση που δημιουργήθηκε από τα συμφέροντα, ενάντια στην θέληση του ουκρανικού λαού. Continue reading
