Σε ένα Καθεστώς φύσει και θέσει ανθελληνικό, όπου η συνειδητή και στοχευμένη πράξη της διαστρέβλωσης των ιστορικών γεγονότων από μαρξιστές και φιλελεύθερους αποτελεί επίσημη κρατική πολιτική, η εξιστόρηση της Ιστορικής Αλήθειας ανάγεται σε κυρίαρχο ζήτημα για τη διαιώνιση τόσο του Ελληνικού Πνεύματος, όσο και του ίδιου του Γένους των Ελλήνων. Εάν η μεταπολιτευτική ελίτ των ψευδοδιανοούμενων επιδίωξε – ανεπιτυχώς- ελέω «ελληνοτουρκικής φιλίας» να μετατρέψει τη σφαγή του 1922 στη Σμύρνη σε συνωστισμό, τότε η έξοδος του Μεσολογγίου στα 1826, έρχεται να στοιχειώσει δια παντός, τις ψυχές εκείνων οι οποίοι απεμπόλησαν το Αίμα της Φυλής για τα τριάντα αργύρια των βαρβάρων. Continue reading
