Category Archives: ΙΣΤΟΡΙΑ – ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Στην πινακίδα οδοσήμανσης ενός στενού δρομίσκου της συνοικίας Αμπελοκήπων της Αθήνας διαβάζουμε το όνομα Γερμανός Καραβαγγέλης. Αυτή τη μικρή τιμή επεφύλαξε το μικρόψυχο Ελλαδικό (κι όχι Ελληνικό) κράτος στο μεγάλο εθνικό αγωνιστή Μακεδονίας και Πόντου. Ακόμη και οι κάτοικοι του δρομίσκου αυτού ίσως να μη γνωρίζουν, οι περισσότεροι απ΄ αυτούς, ποια ήταν η μεγάλη αυτή μορφή του Μακεδονικού και του Ποντιακού αγώνα στις αρχές του περασμένου αιώνα.

Ο Καποδίστριας από την πρώτη στιγμή που έμαθε ότι θα είναι ο Κυβερνήτης της Ελλάδος αποφάσισε την καθιέρωση του Φοίνικα και αυτό είχε και συμβολική και ουσιαστική σημασία. Μάλιστα στο πρώτο νόμισμα του νέου Ελληνικού κράτους δεν ήταν η δραχμή, αλλά ο Φοίνικας. Μετά την δολοφονία του Καποδίστρια ο Φοίνικας εξαφανίστηκε πάλι και εμφανίστηκε 136 χρόνια μετά, την 21η Απριλίου του 1967!

Διαχρονικό κείμενο του Γ. Δημητρακόπουλου, Εκπαιδευτικού

Στις 29 Ιανουαρίου 1941, έφυγε από την ζωή ο εθνικός κυβερνήτης Ι. Μεταξάς. «Πέθανε», γράφει η επίσημη ιστορία. Ωστόσο, εμείς έχουμε βάσιμους λόγους να πιστεύουμε ότι ο Ι. Μεταξάς δολοφονήθηκε και θα στηρίξουμε την πεποίθησή μας αυτή σε αδιάσειστα ιστορικά ντοκουμέντα.
Κατ’ αρχάς, κυκλοφορεί ευρέως ένας μύθος: ότι η καθεστωτική μεταβολή της 4ης Αυγούστου έγινε με τις ευλογίες των Άγγλων και ότι ο Ι. Μεταξάς, διδαχθείς από την τύχη του Βασιλέως Κωνσταντίνου του Στρατηλάτη κατά τον Α΄ Π.Π., είχε δεσμευθεί ότι θα ταχθεί οπωσδήποτε στο πλευρό της Αγγλίας, στον επικείμενο πόλεμο. Άλλο ένα ψεύδος, μετά από εκείνο που έλεγε ότι ο Μεταξάς ήτο γερμανόφιλος. Ο εθνικός κυβερνήτης δεν ήτο ούτε αγγλόφιλος ούτε γερμανόφιλος! Ήτο Έλλην και το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν η εξυπηρέτησις των εθνικών συμφερόντων. Προς τούτο, λοιπόν, επεδίωξε την αυστηρά ουδετερότητα μόλις ξέσπασε ο Β΄ Π.Π. Όμως, οι πανούργοι Άγγλοι, που επιθυμούσαν διακαώς το άνοιγμα του βαλκανικού μετώπου, δια του πράκτορός των Τσιάνο, και του άφρονος Μουσσολίνι, κατόρθωσαν να βάλουν την Ελλάδα στο σφαγείο. Κατά πόσον οι Άγγλοι ευνοούσαν την 4η Αυγούστου; Ας μας απαντήσουν τα ιστορικά ντοκουμέντα.

Τις πρώτες απογευματινές ώρες της Δευτέρας 28 Ιανουαρίου 2013, η Ελλάς πένθησε την απώλεια ενός Ανδρός, του οποίου η ζωή και το έργο υπήρξε η τρανή απόδειξη της φυλετικής συνέχειας των ηρωικότερων μορφών της χαραγμένης με αίμα Ελληνικής Στρατιωτικής Ιστορίας. Ο Στρατηγός Νικόλαος Ντερτιλής, Έντιμος και Υπερήφανος, Μαχητής και Απροσκύνητος, καπνίζει πλέον ανέμελα και πάντοτε περιφρονητικά προς την δειλία των πολλών, το τσιγάρο του, καθήμενος αντικριστά του Χάροντος.

Τον Ιανουάριο του 1974 το Ενωτικό επαναστατικό κίνημα κλονίζεται συθέμελα από τον θάνατο του Γεωργίου Γρίβα Διγενή, ο οποίος υπήρξε διαπρεπής αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού και η κατεξοχήν ιστορική μορφή του κυπριακού Ελληνισμού, οργανώνοντας και διευθύνοντας τον αγώνα για την Ένωση της Μεγαλόνησου με την Μητέρα Ελλάδα.

Τέλη του 1975 ο πρώην πρόεδρος της δημοκρατίας Κ. Τσάτσος παραδίδει στον τότε πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή μία έκθεση 30 σχεδόν σελίδων (υπάρχει στο «ΑΡΧΕΙΟ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ»), στην οποία έκθεση, παραθέτοντας στοιχεία για την κατάσταση η οποία επικρατεί στα ΜΜΕ, Παιδεία και Πανεπιστήμια, του εκφράζει την άποψη ότι η Ελλάδα παραδίδεται αμαχητί ιδεολογικά και πολιτικά στους κομμουνιστές.

«Μέσα Ιουλίου του 1974 και ο Χένρυ Κίσσινγκερ έλεγε σε σύσκεψη στο State Department ότι οι Στρατιωτικοί στην Ελλάδα θα πέσουν και θα έλθει ο Καραμανλής και στην συνέχεια ο Παπανδρέου…»

-ΣΤΟ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΔΩΜΑΤΙΟ, Αλέξης Παπαχελάς

Σε πρόσφατη συνέντευξη του ο πρώην υπουργός της Ν.Δ., αντιστασιακός κατά της 21ης Απριλίου αξιωματικός του Ναυτικού Παπαδόγγονας δήλωσε ότι το στρατόπεδο των ΛΟΚ δίπλα από την ναυτική βάση στον Σκαραμαγκά ύψωναν κάθε πρωί την σημαία της 21ης Απριλίου και μετά την μεταπολίτευση. Ο Καραμανλής στις 13 Αυγούστου απαιτεί να απομακρυνθούν από την Αθήνα Αλεξιπτωτιστές και Πεζοναύτες και 14 Αυγούστου έχουμε τον Αττίλα 2… Σύμπτωση;

Από τον Νοέμβριο του 1973 πάμε στην περίφημη Μεταπολίτευση, η οποία στην πραγματικότητα ήταν μία στρατιωτική επέμβαση ενάντια στο στρατιωτικό καθεστώς με τις ευλογίες Κίσσινγκερ και μη ξεχνάμε ότι τον Καραμανλή όρκισε πρωθυπουργό ο στρατηγός Γκιζίκης, ο πρόεδρος της χώρας, τον οποίο είχε διορίσει ο Ταξίαρχος Ιωαννίδης. Η πολιτική «αλλαγή» κατ’ αρχάς δεν είχε συνέπειες για τους Αξιωματικούς για τους Αξιωματικούς της 21ης Απριλίου. Εφρουρούντο διακριτικά για την «προστασία» τους (έτσι τους έλεγαν…) και τίποτε άλλο. Στην πραγματικότητα ο Καραμανλής περίμενε να ξεκαθαρίσει την κατάσταση στον στρατό, την οποίαν δεν ήλεγχε και την αποστολή αυτή είχε αναθέσει στον Ευάγγελο Αβέρωφ. Ακολούθησε ο περιορισμός Παπαδόπουλου, Παττακού κλπ. στην νήσο Κέα και μετά στον Κορυδαλλό. Ο Ιωαννίδης ήταν ήσυχος και πίστευε (έτσι τον είχαν διαβεβαιώσει-εξαπατήσει) ότι δεν θα υπάρξουν φυλακές. Σε αξιωματικούς συνεργάτες του έλεγε να μην ανησυχούν. Ακολούθησε ο Κορυδαλλός, η φυλακή και ένα πραξικόπημα δήθεν, το οποίο σχεδιάζετο και με το οποίο διώχτηκαν από τις Ένοπλες Δυνάμεις μέσα σε μία νύχτα περισσότεροι από χίλιοι αξιωματικοί.