
«Σας λέω: πρέπει να έχει κανείς ακόμη χάος μέσα του για να μπορέσει να γεννήσει ένα αστέρι που χορεύει. Σας λέω: υπάρχει ακόμη χάος μέσα σας».
F. Nietzsche, Έτσι μίλησε ο Ζαρατούστρα, (Πρόλογος)
«Εσύ, όμως, Ζαρατούστρα, θέλησες να δεις την αιτία και το βάθος όλων των πραγμάτων: γι’ αυτό πρέπει ν’ ανέβεις πάνω από τον ίδιο τον εαυτό σου, -πέρα, ψηλά, ίσαμε ν΄αφήσεις κάτω σου και τ’ αστέρια σου ακόμα.»
F. Nietzsche, Έτσι μίλησε ο Ζαρατούστρα, ΙΙΙ, ( «Ο Oδοιπόρος»)
«Ένας πόλεμος άσβυστος κρατιέται/ του ελεύτερου, του ενός, του μόνου ανθρώπου,/ με των ανθρώπων τα κοπάδια»
Κ. Παλαμάς, «Ωδή στο θάνατο του Ibsen»
Στη θεωρία του υπερανθρώπου του Νίτσε, ο ελεύθερος δυνατός αποστασιοποιείται από το «αγελόζωον» πλήθος (dasHerdenthier), αυτό που ο Παλαμάς, έχοντας εντρυφήσει στη νιτσεϊκή θεωρία, αποκαλεί «πλέμπα», «όχλο», «χυδαία φύση». Πειθαρχεί τον εαυτό του ελέγχοντας και καταστρατηγώντας κάθε ανθρώπινη αδυναμία. Ο εκλεκτός άνθρωπος δίνει λογαριασμό μόνο στον υψηλό στόχο του. Στο ευγενικό ον, εκείνο που περιφρονεί ο κοινός όχλος, είναι ο παραλογισμός του πάθους του που το καθιστά ξεχωριστό. Βασικό του όπλο η ευψυχία του. Μέσα του εσωκλείεται μια δύναμη που επιζητεί την πραγμάτωσή της σε πρακτικό επίπεδο. Με την στάση του υπερβαίνει τα όρια του κοινού ανθρώπου και επί τούτου καλείται υπερ-άνθρωπος.
Continue reading →