Tag Archives: “Μαίανδρος”

Το τελευταίο χρονικό διάστημα οι προκλήσεις των Τούρκων έχουν κατά πολύ αυξηθεί και οι σχέσεις μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας είναι ιδιαιτέρως τεταμένες. Οι Τούρκοι εκμεταλλευόμενοι πλήρως την υποχωρητική πολιτική της Ελλάδας εξακολουθούν να αυξάνουν τις απαιτήσεις τους, προβάλλοντας το σενάριο μιας ελληνοτουρκικής σύρραξης. Το εύλογο ερώτημα, που δημιουργείται αυτομάτως, είναι τι θα συνέβαινε σε έναν ελληνοτουρκικό πόλεμο και πώς η Ελλάδα θα μπορούσε να νικήσει σε αυτόν. Continue reading →

Ένα ζήτημα φλέγουσας σημασίας, μια ιδέα, ένα εμβατήριο που όλοι λίγο πολύ ψελλίσαμε κατά τη στρατιωτική μας θητεία για τη Βόρεια Ήπειρο, την σκλαβωμένη αδερφή μας, είναι η αφορμή για περαιτέρω ιστορική αναζήτηση και έρευνα. Είχα ακούσει μια ιστορία για έναν παππού, που όταν απελευθέρωναν οι Εύζωνοι τη Β. Ήπειρο, πετώντας παράλληλα τους Ιταλούς στη θάλασσα το 1940, παρακολουθούσε την προέλαση των ελληνικών στρατευμάτων απαθής και ασυγκίνητος. Ένας στρατιώτης τον πλησίασε και τον ρώτησε απορημένος γιατί δεν χαίρεται που απελευθερώθηκε η σκλάβα πατρίδα και εκείνος ατάραχος του είπε λόγια που μόνο η λαϊκή σοφία δύναται να αντιληφθεί και να αφομοιώσει: «Ξέρω, παιδί μου, πως δεν είναι οριστικό, όπως οριστικό δεν ήταν και τις προηγούμενες φορές». Ο νεαρός στρατιώτης πάγωσε για μερικές στιγμές και μετά συνέχισε την πορεία του και τα καθήκοντά του. Αναλογιζόταν όμως συχνά τις κουβέντες του γέροντα. Και έψαξε. Και έμαθε. Continue reading →

«Οι ήρωες διέμενον κατά τας λαϊκάς δοξασίας εις την χώραν αυτήν του θανάτου το δε τυπικόν της λατρείας των υπενθύμιζεν την λατρείαν των χθονίων θεοτήτων. Εθυσίαζον εις αυτούς όχι κατά την ανατολήν της ημέρας, όπως εις τους Ολυμπίους, αλλά κατά το εσπέρας, την ώραν που ο ήλιος κατεβαίνει εις τας σκοτεινάς κατοικίας. Το θύμα που προσέφερον εις τους ήρωας το έστρεφον προς την δύσιν, ο δε βωμός ήτο χαμηλός και μόλις υψώνετο επάνω από το έδαφος, πλησίον ενός λάκκου όπου έρριπτον την κεφαλήν του θυσιαζομένου ζώου (λεπτομερείας περί της λατρείας των ηρώων βλέπε Κ.Φ. Χέρμαν «Έλλην. Αρχαιότητες» τόμος ΙΙ, παρ. 16). Όταν εθυσίαζον επάνω εις τον τάφον του ήρωος, ήνοιγαν οπήν εις αυτόν ώστε το αίμα του θύματος να φθάση δια μέσου της γης εις το μέρος όπου έμενε το ισχυρόν και άφθαρτον όν, του οποίου ήθελον να εξασφαλίσουν την προστασίαν (Παυσαν. 1,4,10). Έτσι οι ήρωες ήσαν δια τους Έλληνας, απλώς οι επιφανέστεροι από τους νεκρούς των περασμένων αιώνων και η λατρεία των, αν και περισσότερον μεγαλοπρεπής, ωμοίαζε με τας τιμάς που κάθε οικογένεια απέδιδε εις τους νεκρούς της». Continue reading →

Τερτσέτης – Πολυζωίδης: Παντοτινοί “φάροι” της Ελληνικής Δικαιοσύνης

«Ποιος είσαι εσύ ώ επίτροπε που ήρθες στη χώρα μας να μας δικάσεις; Είσαι αλλόεθνος. Και για να είσαι αλλόεθνος δεν μπορεί να είσαι δίκαιος. Δεν μπορείς να δικάσεις Έλληνες».

Ξέρεις να λες Ελλάδα στα ελληνικά, μα τίποτε δε νοιώθεις απ’ ό,τι σπουδαίο, μεγάλο και αιώνιο κρύβει τούτη η λέξη στα σπλάγχνα της.

Κατάλαβες τη θέση του εισαγγελέα σε ελληνικό δικαστήριο αλλά δεν έχεις θέση στην ελληνική δικαιοσύνη Επίτροπε. Είσαι εκτός φύσει και θέσει. Θέλεις να δικάσεις Έλληνες με τον πατριωτισμό του Εγγλέζου.

Ο εθνισμός μας, ώ επίτροπε, είναι θεμελιωμένος στα αίματα οκτακοσίων χιλιάδων Ελλήνων που θυσιάστηκαν εις τον αγώνα. Θα ήταν κατάρα Θεού αν εμείς την ημέρα εκείνη της δίκης το ξεχνούσαμε αυτό». Continue reading →

Διαβάσαμε, με ειλικρινή λύπη για την κατάντια του δικανικού συστήματος της χώρας μας, την εξιστόρηση των γεγονότων, γύρω από την συζήτηση μεταξύ του Αρχηγού και του ανακριτού που αποφάσισε την προσωρινή του κράτηση, ενάντια στα δημοκρατικά και συνταγματικά θέσμια, στο υπ’ αριθμόν 853 φύλλο της εφημερίδος «Χρυσή Αυγή». Στην τελευταία σελίδα της εφημερίδος, όπου παραδοσιακά φιλοξενείται το άρθρο του Αρχηγού της Χρυσής Αυγής, αυτός σημείωνε τα εξής: «ευρισκόμενος στο γραφείο ενός ανακριτού, ο οποίος αποφάσισε την προφυλάκισή μου, γενομένης περί δημοκρατίας συζήτηση (κατά τα άλλα δεν είναι πολιτική η δίωξή μας …), κατά την διάρκεια αυτού του διαλόγου, λοιπόν, ανέφερα τα λόγια του Πλάτωνος ότι «ουκ εξ’ άλλης πολιτείας τυραννίς καθίσταται ή εκ δημοκρατίας». Ο ανακριτής με περισπούδαστο ύφος παρετήρησε ότι ο Πλάτων υπήρξε… αριστοκρατικός και λίγο αργότερα αποφάσιζε την προφυλάκισή μου». Continue reading →

«Ελλήνων προμαχούντες Αθηναίοι Μαραθώνι, χρυσοφόρων Μήδων εστόρεσαν δύναμιν»

Πρόλογος Continue reading →

Νέα δίωξη με βάση τον «αντιρατσιστικό» νόμο σχεδιάζει ο Δημητράς του «Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι», αυτή τη φορά στοχεύοντας την ιδεολογική επιθεώρηση «Μαίανδρος» και την ποινικοποίηση της λέξεως «λαθρομετανάστες». Continue reading →

Οι περισσότεροι πολιτικοί αναλυτές όταν μιλάνε για την ελληνική κρίση αναφέρονται κυρίως στον οικονομικό τομέα, το χρέος, την έλλειψη παραγωγής και όλα αυτά. Πρόκειται για άλλη μία περίπτωση που μαρξιστές και φιλελεύθεροι τυφλωμένοι από τον υλισμό τους παραμένουν προσηλωμένοι στο δάκτυλο, αντί να κοιτάνε το φεγγάρι που τους υποδεικνύεται. Continue reading →

Ένα φλογερό μανιφέστο, ένα εθνεγερτικό σάλπισμα, μια κραυγή ελευθερίας. Με αυτές τις φράσεις θα μπορούσε να περιγραφεί με ενάργεια το εγχειρίδιο με τίτλο ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΟΜΑΡΧΙΑ-Λόγος εις την Ελευθερία. Continue reading →

Ένα ζήτημα φλέγουσας σημασίας, μια ιδέα, ένα εμβατήριο που όλοι λίγο πολύ ψελλίσαμε κατά τη στρατιωτική μας θητεία για τη Βόρεια Ήπειρο, την σκλαβωμένη αδερφή μας, είναι η αφορμή για περαιτέρω ιστορική αναζήτηση και έρευνα. Είχα ακούσει μια ιστορία για έναν παππού, που όταν απελευθέρωναν οι Εύζωνοι τη Β. Ήπειρο, πετώντας παράλληλα τους Ιταλούς στη θάλασσα το 1940, παρακολουθούσε την προέλαση των ελληνικών στρατευμάτων απαθής και ασυγκίνητος. Ένας στρατιώτης τον πλησίασε και τον ρώτησε απορημένος γιατί δεν χαίρεται που απελευθερώθηκε η σκλάβα πατρίδα και εκείνος ατάραχος του είπε λόγια που μόνο η λαϊκή σοφία δύναται να αντιληφθεί και να αφομοιώσει: «Ξέρω, παιδί μου, πως δεν είναι οριστικό, όπως οριστικό δεν ήταν και τις προηγούμενες φορές». Ο νεαρός στρατιώτης πάγωσε για μερικές στιγμές και μετά συνέχισε την πορεία του και τα καθήκοντά του. Αναλογιζόταν όμως συχνά τις κουβέντες του γέροντα. Και έψαξε. Και έμαθε. Continue reading →