Tag Archives: “Μαίανδρος”

Αν αναρωτιέται ο Τσίπρας τι έρχεται μετά την εθνομηδενιστική και καταστροφική μνημονιακή διακυβέρνησή του, δεν Continue reading →

Σχιζοφρένεια βαθύτατη και αυτοκαταστροφική δείχνει να έχει καταλάβει τον λεγόμενο «δυτικό άνθρωπο», που πασχίζει να χαθεί από προσώπου γης. Η παράνοια αυτή δεν ξεκινάει, αλλά εκφράζεται ολότελα σε ένα από τα πιο δημοφιλή παραμύθια, που όλοι έχουμε διαβάσει και αγαπήσει μικροί: «Τα Τρία Γουρουνάκια». Εσχάτως το έχουμε δει και σε… DVD, γιορτάζοντας την εξέλιξη του «μεγάλου δυτικού πολιτισμού μας». Continue reading →

Περπατώ σε κεντρικό δρόμο των Αθηνών και το βλέμμα μου πέφτει τυχαία σε ένα σημείωμα κολλημένο στη βιτρίνα ενός βιβλιοπωλείου. Οι φωνές που ξεπηδούν από αυτό μου σκίζουν μαρτυρικά την καρδιά, καθώς ξυπνούνε μέσα μου σκέψεις, οι οποίες ήλθαν, δημιούργησαν προβληματισμό και έφυγαν ξανά ακολουθώντας τα μονοπάτια τα δικά τους, αφήνοντας όμως ανεξίτηλο το σημάδι τους. ΜΗ ΤΟ ΒΑΖΕΤΕ ΚΑΤΩ-ΑΓΟΡΑΣΤΕ ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ- ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ. Μόλις 10 λέξεις είναι αρκετές για να περάσουν το μήνυμα, φωνάζοντας λακωνικά στον Έλληνα να αφυπνιστεί, να αντιληφθεί πως η απομάκρυνση από το βιβλίο, από την ποιοτική ανάγνωση, από την λογοτεχνία, τον έχει βαλτώσει, έχει καταλυτικά ανακόψει την παιδεία του, έχει αμβλύνει την φαντασία. Continue reading →

Continue reading →

“Αρχή σοφίας η των ονομάτων επίσκεψις” η ρήσις αυτή του Αντισθένους κρίνεται σκόπιμον ότι πρέπει να επικυριαρχεί επί λέξεων όπου οφείλουμε εκ προοιμίου να οριοθετήσουμε το περιεχόμενο των νοημάτων των, αλλά και των ετύμων των που εξ’ αυτών απορρέουν, αρχής γεννομένης από την λέξη ιδέα. Continue reading →

Ο Όσβαλντ Σπένγκλερ, ένας από τους μεγαλύτερους και πιο αδικημένους διανοητές του προηγούμενου αιώνα, ισχυρίστηκε ότι οι πολιτισμοί κινούνται σε κύκλους ακμής και παρακμής στον χωροχρόνο. Στο τέλος του κάθε κύκλου ένας πολιτισμός κλείνει τον κύκλο του, ολοκληρώνοντας την περίοδο παρακμής του, και ένας άλλος αρχίζει την δική του ζωή με την περίοδο της ακμής του. Όλα δείχνουν πως βρισκόμαστε Continue reading →

Όταν σκέφτεται κάποιος την ειδοποιό διαφορά, τι είναι αυτό που ξεχωρίζει την κοσμοθεωρία του Εθνικισμού, τον ιδιαίτερο δηλαδή τρόπο με τον οποίο ο Έλλην εθνικιστής ατενίζει την πραγματικότητα, αντιλαμβάνεται τις συνθήκες και ερμηνεύει τις πολιτικές και διεθνείς συγκυρίες, ευκόλως καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η βάση της κοσμοθέασης μας είναι καθαρά πνευματική, ιδεαλιστική και υπερβατική. Όχι, ο εθνικιστής δεν διαθέτει υλιστικό πρίσμα, δεν βασίζεται στα υλικά αγαθά, δεν επιδιώκει να κερδίσει «η τάξη του», να υπερισχύσει έναντι άλλης, όπως ακριβώς έκαναν και κάνουν μέχρι και σήμερα οι μαρξιστές. Όπως ακριβώς είχε άλλωστε δηλώσει ο «πατερούλης» του μπολσεβικισμού Λένιν, ερμηνεύοντας τη θεωρία του Κεσιλέ Μαρδοχαίου(Μάρξ): «Η φιλοσοφία του Continue reading →

Διπλά δανεικός, για τους γνωρίζοντες, ο τίτλος του παρόντος, εν μέρει από το αριστούργημα του μεγάλου Φιλοσόφου του Βορρά, Φρειδερίκου Νίτσε, και εν μέρει από το διαχρονικό οργουελιανό μυθιστόρημα «1984». Continue reading →

Τις τύχες του Έθνους από το 1974 και ύστερα, ως γνωστόν, τις ανέλαβαν οι πολιτικοί της μεταπολίτευσης, οι οποίοι προεξάρχοντος του ψευδοεθνάρχη τους ήρθαν με το πέρας της «επαράτου επταετίας» και τους υποδέχτηκε μετά βαΐων και κλάδων ο εξαπατημένος ελληνικός Λαός. Λίγες ημέρες μετά στην Κύπρο έμπαιναν τα θεμέλια της νεότευκτης αυτής «δημοκρατίας», η οποία σαν το γιοφύρι της Άρτας στηρίχθηκε στο αίμα των αδερφών μας που πέθαιναν εξαιτίας του «η Κύπρος κείται μακράν» του «εθνάρχη».  Continue reading →

Ο Νίκος Καζαντζάκης και τα βιβλία του αποτελούν μία Εθνική Παρακαταθήκη, η συζήτηση για την οποία δεν έχει καν ξεκινήσει. Εκκινώντας μία νέα στήλη στην Εθνικιστική Επιθεώρηση «Μαίανδρος» και φιλοδοξώντας το ξάναμμα μίας σπίθας γόνιμου ιδεολογικού διαλόγου, κρίνεται σκόπιμη η παρουσίαση του βαθύτατα ιδεολογικού και συνεπώς βαθύτατα πολιτικού έργου του Νίκου Καζαντζάκη, της «Ασκητικής». Continue reading →